Miłość we wszystkich barwach i odsłonach jej piękna – właśnie tak można określić spektakl „Rent”, który mamy okazję oglądać na deskach Teatru Rampa w Warszawie.

„Rent” to bez wątpienia musical na światowym poziomie. Historia, którą mamy okazję zobaczyć to polska adaptacja skandalizującego amerykańskiego przedstawienia, poruszającego kontrowersyjne tematy m.in. narkomanii, homoseksualizmu i AIDS. Nawiązujący do „Cyganerii” Pucciniego musical w konwencji rock opery, autorstwa Jonathana Larsona, został wystawiony na Broadwayu w 1996 roku i odniósł błyskawiczny sukces, zdobywając m.in. nagrodę Pulitzera, statuetki Tony i nagrody Drama Desk Award.

W warszawskie realia spektakl został przeniesiony za sprawą znakomitego artysty, jakim jest Jakub Szydłowski. Aktor i reżyser, który na stałe związany jest z Teatrem Muzycznym Roma stworzył nieprawdopodobnie wierne realia nowojorskiej bohemy. Mimo, że oficjalna premiera spektaklu na Brodway’u odbyła się 18 lat temu to historia zawarta w tym musicalu jest wiecznie żywa, tak bardzo pasująca do naszych czasów: tonących w morzu portali społecznościowych czy walki o tolerancje i akceptację na wielu płaszczyznach.

Główni bohaterowie „Rent” to grupa młodych i wolnych, ale niespełnionych zawodowo ludzi, żyjących na marginesie wielkomiejskiej społeczności, która odrzuciła ich styl bycia artystycznej cyganerii. Wybrali życie szybkie, swobodne i bez granic, ale niestety potencjalnie krótkie. Rozpalona świeca, zamiast palić się stałym płomieniem jedynie tli się, aby za chwilę zgasnąć.
Bez wątpienia numerem jeden w przedstawieniu jest Angel – gej-transwestyta. W Rampie w tę postać wcielił się Krzysztof Broda-Żurawski. Znakomity! Genialny! Autentyczny! Brawo. Aktor stworzył niesamowicie plastyczną postać, która ewoluuje przez cały spektakl. Widz przywiązuje się do niego i wśród wielu innych świetnych artystów na scenie zawsze rozgląda się właśnie za nim. Sam w sobie jest płomyczkiem świecy, która rozświetla mroki codzienności.
Duże ukłony kieruję również pod adresem Łukasza Talika, który stworzył niezwykle przyjazną postać Toma – informatyka, jednocześnie partnera Angela. Rockowy muzyk Roger, którego grał Konrad Marszałek (na zmianę z Rafałem Drozdem) był również bardzo autentyczny. Szczególnie w swoim zagubieniu, kiedy miotał się ze swoimi uczuciami i emocjami. I najważniejszy bohater, spinający całość: Mark, którego wykreował Jakub Wocial, to narrator spektaklu, który kręci swoim telefonem komórkowym film dokumentalny. Wyśmienity!

„Rent” jest bardzo smaczne, w niektórych momentach pikantnie przyprawione, w innych słodko deserowe, a gdy trzeba to gorzkie niczym piołun. Tak samo jak nasze życie. Każdy z widzów znajdzie w tym przedstawieniu coś dla siebie i ośmielę się napisać, że przede wszystkim cząstkę siebie. Emocje, które wypełniają scenę oraz salę teatralną są tak bliskie każdemu z nas, że czasami mogą przerażać.
Kameralność Teatru Rampa, sprawia, że czujemy się dosłownie częścią spektaklu. Należy, bowiem dodać, że „Rent” przenosi się ze sceny także na widownię. Aktorstwo i śpiew są znakomicie uzupełnione kostiumami bohaterów, charakteryzacją oraz światłem scenicznym.

Wielkie gratulacje dla twórców – warto spędzić w Teatrze Rampa prawie 3 godziny i przenieść się na nowojorskie ulice wraz z bohaterami.

Napisała: Joanna Sieg