Publikacja "Pamiętnika Blumki" jest pierwszym akcentem Roku Janusza Korczaka, który obchodzony będzie w przyszłym roku, w 70. rocznicę śmierci patrona. Książkę napisała i zilustrowała Iwona Chmielewska.

Książka ma formę zapisków żydowskiej dziewczynki, mieszkanki Domu Sierot przy ul. Krochmalnej. Czytelnicy poznają kilkoro z wychowujących się tam dzieci a także zasady, na jakich opierało się funkcjonowanie dziecięcej społeczności. Iwona Chmielewska próbowała zawrzeć w "Pamiętniku Blumki" esencję słynnego pedagogicznego eseju Korczaka z 1920 roku zatytułowanego "Jak kochać dziecko".

Korczak był jednym z pierwszych głosicieli prawdy o tym, że dziecko jest autonomiczną osobą, która posiada godność, zainteresowania, potrzeby i prawa. Nie byłoby Konwencji o Prawach Dziecka, gdyby nie jego działalność i myśli. Korczak zauważył w dziecku człowieka, walczył o podmiotowość dziecka. Korczak jest poza granicami Polski jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci, bardzo często Rzecznicy Praw Dziecka z innych krajów mówią, że są spadkobiercami myśli korczakowskiej - mówił na środowej promocji książki "Pamiętnik Blumki" Rzecznik Praw Dziecka, Marek Michalak.  Takich pozycji nie ma zbyt wiele na rynku. Autorka potraktowała dzieci poważnie - książka prowokuje do myślenia, stawiania pytań. Ciągle potrzebujemy refleksji nad myślą Korczaka, refleksji nad pozycją dziecka, o tym, co to znaczy traktować dziecko podmiotowo - dodał Michalak.

Janusz Korczak (właściwie Henryk Goldszmidt) urodził się w 1878 roku. W 1905 roku otrzymał dyplom lekarza, a w 1912 roku, wraz ze Stefanią Wilczyńską, założyli Dom Sierot przy Krochmalnej 92 w Warszawie. Stosowano tam nowatorskie metody wychowawcze - w Domu obowiązywały zasady sprawiedliwości, demokracji oraz równych praw i obowiązków. 6 sierpnia 1942 roku Janusz Korczak oraz personel i 192 wychowanków Domu Sierot zostało wywiezionych do niemieckiego obozu zagłady w Treblince, gdzie zostali zamordowani w komorze gazowej.

Książka "Pamiętnik Blumki" ukazała się nakładem wydawnictwa Media Rodzina.