11 stycznia wystawa Masoneria. Pro publico bono dobiega końca. Muzeum Narodowe w Warszawie zaprasza na finisaż, podczas którego odbędzie się wykład wprowadzający, performance Jakuba Woynarowskiego oraz spotkanie z kuratorem wystawy.

Niezwykła wystawa ukazuje kształtowaną przez masonerię na przestrzeni wieków wizję świata: polityki, sztuki i społeczeństwa. Jeszcze do 11 stycznia 2015 roku na widzów czeka osiem muzealnych sal zaaranżowanych na wzór drogi wtajemniczenia do loży, a także zaskakujące rozwiązania scenograficzne i multimedialne prezentacje. To pierwsza w Polsce tak wszechstronnie ujęta wystawa poświęcona masonerii, zwanej też wolnomularstwem.

Program finisażu:

Wykład Ars Regia: rytuał i sztuka, wprowadzający w tematykę wystawy.

Izba rozmyślań, Księga Świętego Prawa czy Wielkie Światło Zakonu, to dla profana terminy tajemnicze i niezrozumiałe. Prowadzący wykład Przemysław Głowacki oraz Urszula Król postarają się przybliżyć znaczenie rytuałów i symboli w lożach masońskich. Pokażą również, jaki związek miało wolnomularstwo ze sztuką, polityką czy życiem publicznym w dobie Oświecenia.

In Futurum, spotkanie z Jakubem Woynarowskim

Geometryczna liturgia, odbywająca się w klasycystycznych wnętrzach Królikarni, stanowi próbę połączenia tradycji sztuki królewskiej z dorobkiem sztuki nowoczesnej. Rysunkowo-dźwiękowy performance odsyła zarówno do formuły ezoterycznego rytuału, jak i paranaukowego wykładu bez słów. W hermetyczną strukturę tych operacji wpisuje się apokryficzna narracja o korzeniach XX-wiecznej awangardy, sięgających średniowiecznych cechów wolnomularskich i nowożytnej masonerii spekulatywnej.

Masoneria, spotkanie z kuratorem wystawy profesorem Tadeuszem Cegielskim

Czym jest wolnomularstwo? Czy tylko sposobem godnego i rozumnego, a tym samym szczęśliwego wypełnienia dojrzałej fazy życia, jak utrzymują sami masoni? Czy raczej przygodą intelektualną, wyzwaniem rzuconym rutynie myślenia i działania – jak chcą inni. Utopią czy marzeniem o świecie odrobinę rozumniej zorganizowanym od tego, w którym przyszło nam żyć? A może szerokim ruchem społecznej naprawy, solidarności i samopomocy lub przeciwnie – zasłoną dla wąskiego, elitarnego grona, sceptycznego wobec zasad demokracji? Czy systemem wtajemniczeń w dziwaczne, archaiczne obrzędy, budzące podejrzenia jednych i uśmiech drugich? Zapewne wolnomularstwo było i jest tym wszystkim, a interpretacja należy do nas.