„Oblężenie” Piotra Rowickiego to publicystyczna wypowiedź, zakorzeniona w aktualnych wydarzeniach medialnych. W centrum dramatu o księdzu-misjonarzu, oskarżonym o molestowanie chłopca, stoi toksyczna relacja matki z synem. Zachwiana relacja dorosłego, lecz ubezwłasnowolnionego mężczyzny i samotnej kobiety, której światopogląd stanowi wypadkową dewocji i medialnego bełkotu, odsłania patologię w wymiarze osobistym, jak i społecznym. Rowicki pozostawia do rozstrzygnięcia nie tylko, kto jest odpowiedzialny za problem patologii, jaką niewątpliwie jest pedofilia, ale również kto odpowiada za metapatologię samego zjawiska w wymiarze medialnym.

Joanna Zdrada

Dramat „Oblężenie” Piotra Rowickiego otrzymał nagrodę główną oraz nagrodę publiczności w siódmej edycji konkursu dramaturgicznego METAFORY RZECZYWISTOŚCI 2014 zorganizowanego przez Teatr Polski w Poznaniu.

PIOTR ROWICKI

Dramatopisarz, autor kryminałów, powieści i książek dla dzieci. Jego debiutancką sztukę Przylgnięcie wyreżyserowała Aldona Figura w Laboratorium Dramatu w Warszawie w 2008 roku, pół roku później dramat Mykwa, wyróżniony w pierwszej edycji konkursu Metafory Rzeczywistości 2008, pojawił się na deskach Teatru Polskiego w Poznaniu. W 2010 roku jego sztuka Chłopiec malowany zwyciężyła w konkursie Metafory Rzeczywistości 2010 i przyniosła autorowi tytuł najlepszego dramatopisarza na XI Ogólnopolskim Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona” w Zabrzu. W 2013 roku na tym samym festiwalu otrzymał Nagrodę Publiczności za spektakl Matki. Najczęściej współpracuje z reżyserem Piotrem Ratajczakiem, z którym w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej wystawił Królów dowcipu (2011), w Teatrze Konsekwentnym w Warszawie monodramy: I będą święta (2012), Tato nie wraca (2013), w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie Stawiam na Tolka Banana (2012), w Teatrze Łaźnia Nowa w Krakowie Niewiernych (2012), w Teatrze Polskim w Poznaniu Piszczyka (2013), współautor wraz z Janem Czaplińskim oraz w 2014 roku Dziewczyny do wzięcia w Teatrze Powszechnym im. Zygmunta Hübnera w Warszawie.

JOANNA ZDRADA

Reżyser teatralny, dramaturg, scenograf. Absolwentka Vysokej Školy Múzických Umení w Bratysławie – kierunek reżyseria teatralna i dramaturgia (licencjat) oraz reżyseria teatralna (magister). Odbyła półroczne stypendium w Drama Department of Goldsmiths University of London. Stypendystka Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, Rządu Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka Województwa Śląskiego i Visegrad Fund. Współpracuje z teatrami w Polsce, w Czechach i na Słowacji. Debiutowała w Teatrze a.ha w Bratysławie w roku 2007 sztuką Desdemona Pauli Vogel. Wyreżyserowała m.in. spektakle: Świadkowie albo Nasza mała stabilizacja Tadeusza Różewicza (Teatr A4 w Bratysławie, 2008); Wilczek Wasilija Sigariewa (Teatr Państwowy w Koszycach, 2010); balladę Ślubne koszule Karela J. Erbena (Studio 1 Vysokej Školy Múzických Umení w Bratysławie, 2010); Białe małżeństwo Tadeusza Różewicza (Komorní scéna Aréna w Ostravie, 2010); Płacz Lenki Lagronovej (Teatr Jozefa Gregora Tajovského w Zvoleniu, 2011); Jakobi i Leidental Hanocha Levina (Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach, 2011); Przed sklepem jubilera Karola Wojtyły (węgierski teatr Thália Színház, Koszyce 2011/2012), Sprzedawcy gumek Hanocha Levina (Teatr im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie, 2012); Siła przyzwyczajenia Thomasa Bernharda (Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach, 2012). Do jej najnowszych spektakli należą: Cieśnina duchów. Manitoba Stanisława Brejdyganta (Teatr im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie, 2013); Na pełnym morzu Sławomira Mrożka (Teatr „Maska” w Rzeszowie, 2013); Białe małżeństwo Tadeusza Różewicza (Teatr Polski w Bielsku-Białej, 2013), Poczekalnia Piotra Bułki (Teatr Korez w Katowicach, 2014). Jej spektakle prezentowane były na wielu festiwalach, m.in.: Festival „Nová dráma” w Bratysławie, „Dotyky a spojenia” w Martinie, Festiwal Teatrów Europy Środkowej w Koszycach, Ogólnopolski Festiwal Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje”, Festiwal Scenografów i Kostiumografów „VizuArt” w Rzeszowie oraz Spotkania Teatralne „Bliscy Nieznajomi” organizowane przez Teatr Polski w Poznaniu. Jest autorką kilku adaptacji scenicznych prozy, m.in. zbioru opowiadań Sylwii Siedleckiej Szczeniaki, prezentowanego w formie inscenizowanego czytania w „Obiekcie Znalezionym” przy warszawskiej Zachęcie (2010). Do jej twórczych osiągnięć należy również reżyseria gali poetyckiej „Silesius” (Wrocławski Teatr Lalek, 2014). Jest autorką większości scenografii do swoich spektakli. Tłumaczy z języka słowackiego i czeskiego.