16 stycznia swą premierę miała publikacja Simony Škrabec Geografia wyobrażona. Koncepcja Europy Środkowej w XX wieku, która ukazała się jako trzecia pozycja w serii Biblioteka Europy Środka,wydawanej przez Międzynarodowe Centrum Kultury.

Czym jest Europa Środkowa? Dla kogo jest ważna? Czy wciąż istnieje? Słoweńska pisarka, Simona Škrabec, zafascynowana geografią centrum Europy, podąża jego śladem w dwudziestowiecznej literaturze. Odkrywa zmieniające się znaczenia Europy Środkowej, zderza z koncepcją Unii Europejskiej, szuka wspólnego mianownika. Punktem odniesienia są Bałkany, a myślą przewodnią przekonanie, że Europa Środkowa to nie tylko mapa, ale przede wszystkim obraz budowany w wyobraźni.

Europa Środkowa znajduje się tam, gdzie przeciwieństwa między światem germańskim a światem słowiańskim się przenikają. Książka próbuje odpowiedzieć na pytanie, czym Europa Środkowa jest i dlaczego tak trudno ją zdefiniować. Geografia wyobrażona Europy Środkowej i równie wyobrażona spoistość zamieszkujących ją narodów dopuszcza wiele koncepcji rozważających złożoność kulturową regionu. Wszystkie jednak, jak zauważa autorka, wychodzą z błędnego założenia wspólnej historii formującej tożsamość Europy Środkowej. Simona Škrabec w swoich badaniach odwołuje się do krytyki genealogicznej Michela Foucaulta i proponuje odmienne spojrzenie oraz nową metodologię, którą nazywa archeologiczną, i która zakłada odkrywanie kolejnych warstw pojęcia w porządku chronologicznym zstępującym, to jest od najnowszych do najdawniejszych. Takie podejście pozwala przełamać konwencję narracji historycznej i uwolnić się od skojarzeń narzucanych przez naznaczone ideologicznie paradygmaty. A w konsekwencji przedefiniować model Europy Środkowej.

Simona Škrabec – po ukończeniu studiów w zakresie filologii germańskiej i literatury porównawczej w Słowenii uzyskała doktorat z teorii literatury na Uniwersytecie Autonomicznym w Barcelonie (Universitat Autònoma de Barcelona). Jest najwybitniejszą pośredniczką między literaturami słoweńską a katalońską w sferze przekładów i informacji. Jej działalności na polu przekładowym towarzyszą regularne publikacje rozpraw i artykułów naukowych o literaturze europejskiej w XX wieku. Jej rozprawa L’estirp de la solitud (Potomkowie samotności, Institut d’Estudis Catalans, Barcelona 2003; wyd. słoweńskie: Literatura, Ljubljana 2005) zyskała nagrodę Josepa Carnera w dziedzinie teorii literatury.