Kino japońskie cieszy się w Polsce sporym zainteresowaniem – zarówno jeśli chodzi o klasykę, kino autorskie, jak i nowsze produkcje gatunkowe i animację. Wciąż jednak brakuje na naszym rynku książek, które opisywałyby filmy z Kraju Kwitnącej Wiśni w szerszym kontekście, lub zwyczajnie służyłyby za pomoc dla kinomanów w kwestii wyboru interesujących tytułów. 6 czerwca na rynku ukazała się książka „Sześć widoków na kinematografię japońską”, która stara się choć po części odpowiedzieć na to zapotrzebowanie.

To jedna z pierwszych tego typu inicjatyw promocyjnych w Polsce. Przystępując do pracy nad „Sześcioma widokami na kinematografię japońską”, Dawid Głownia wyznaczył sobie dwa cele. Pierwszy stanowiła prezentacja metody badań kinematografii japońskiej, ujmującej jej utwory i dzieje w ramach szerszego kontekstu społecznego, politycznego i kulturowego.

Drugi – przybliżenie Czytelnikowi kilku interesujących, a przy tym rzadko poruszanych w dotychczasowej literaturze przedmiotu, zjawisk z jej długiej historii. W sześciu zróżnicowanych, tak pod względem formy, jak i treści, rozdziałach autor omawia kolejno: narodziny japońskiego przemysłu filmowego; wpływy, jakie wywarły nań tradycyjne formy artystyczne; okoliczności wykształcenia się japońskiego systemu cenzury filmowej; wzajemne przenikanie się sfer polityki, sportu i kina od schyłku XIX wieku do zakończenia II wojny światowej; społeczno-polityczne aspekty filmów o wielkich potworach i dzieje ich recepcji na Zachodzie; w końcu zaś proces kształtowania się mitycznej opowieści o 47 roninach i jej wybrane filmowe interpretacje.

Dawid Głownia jest doktorantem w Instytucie Sztuk Audiowizualnych UJ, gdzie przygotowuje poświęconą relacjom zachodzącym między kinem a szerszymi przekształceniami społeczno-politycznymi Japonii do 1952 roku. Opublikował kilka artykułów naukowych i niemal setkę mniej zobowiązujących tekstów poświęconych szeroko pojmowanej kulturze.