14 marca w Biurze Literackim swoją premierę będzie miała książka Krzysztofa Grabaża Grabowskiego "Na skrzyżowaniu słów". Znajdują się w w niej teksty piosenek jednego z najbardziej znanych polskich tekściarzy w wyborze Krzysztofa Gajdy.

Jak zauważa Krzysztof Gajda w posłowiu do książki Na skrzyżowaniu słów, Grabaż już dawno zyskał wyjątkową pozycję rockowego poety. Wyjątkową dlatego, że pojęcie poezji rocka od lat wydaje się figurą ryzykowną, ale też z powodu specyficznego podejścia lidera Pidżamy Porno i grupy Strachy na Lachy do tego miana. Grabaż od zawsze podkreśla, że nie czuje się poetą. W książce Gościu. Auto-Bio-Grabaż mówił:

Cały czas wracamy do tego, że ja nie uważam siebie za poetę. Nie jestem świadomym uczestnikiem zasad, które określają, czy dane słowa są wierszem, czy są tekstem piosenki.

Jednak już w 2001 roku w rozmowie z Marcinem Andrzejewskim stwierdził:

Nie obrażam się, kiedy ktoś mnie nazwie poetą.

Krzysztof Gajda zaznacza, że w książce nie znalazły się utwory najpopularniejsze, lecz te najlepiej oddające pracę nad słowem, poszukiwanie zaskakujących metafor, wyjątkowego obrazowania i intensywnych współbrzmień. Więcej miejsca przypadło utworom mniej znanym, w których widać elementy wyróżniające Grabaża od innych tekściarzy.

Na skrzyżowaniu słów nie ma udzielać odpowiedzi na pytanie, czy Grabaż jest rockowym poetą, lecz ukazać, chociażby fragmentarycznie, słowną drogę Krzysztofa Grabowskiego – od pierwszych płyt Pidżamy Porno, poprzez Piłę Tango aż po ostatni krążek Strachów !TO!, którego premiera zaplanowana została na 9 lutego. Autor wyboru zaproponował, aby tę podróż po 33 piosenkach Krzysztofa Grabowskiego rozpocząć od tekstów najnowszych. Dlatego trzy pierwsze wiersze książki pochodzą z nie wydanej jeszcze płyty. Na oficjalnej stronie zespołu możemy przeczytać, jak Grabaż odbiera teksty z !TO!:

Nie ma w nich wiele poezji, są to tylko zwykłe teksty piosenek. Chciałem napisać taką płytę – nie napinałem się, żeby pisać poezję. Chociaż kilku gości, którzy słyszeli tę płytę mówi, że to wciąż poezja jest.

I prawdopodobnie właśnie brak napięcia sprawia, że czytanie Grabaża przynosi taką samą dawkę przyjemności, jak słuchanie jego piosenek.