Program filmowy Warszawskiego Festiwalu Skrzyżowanie Kultur po raz pierwszy powstanie w tym roku we współpracy z PLANETE+ DOC FILM FESTIVAL. Koncertom będą towarzyszyły pokazy filmów poświęconych muzyce, tańcom i tradycjom. Widzowie poznają historie z Indii, Mongolii, Japonii i Mali. Część filmów prezentowana będzie w Polsce premierowo.

8. edycja Warszawskiego Festiwalu Skrzyżowanie Kultur odbywa się pod hasłem „Inspiracje: ORIENT”. Od 23 do 29 września w namiocie festiwalowym pod PKiN występować będą artyści z wielu rejonów Azji, imprezę zamknie prezentacja twórców z Afryki. Towarzyszący wydarzeniu po raz pierwszy przegląd filmów, przygotowany przez PLANETE+ DOC FILM FESTIVAL, koncentruje się na tych samych krajach i kulturach.

W programie festiwalu znalazły się dwa tytuły pokazujące, jak pasja taneczna może odmienić życie. Prezentowany w Polsce po raz pierwszy dokument niemieckiej reżyserki Sary Baur-Harding „Więcej niż taniec” jest intymnym portretem dwóch indyjskich tancerek – matki i córki, które w delikatnych gestach i intensywnej choreografii keralskiego mohini-attam odnalazły drogę do samodoskonalenia i wewnętrznego rozwoju.

Dla wiekowego bohatera niemieckiego filmu Doris Dörrie „Hanami – kwiat wiśni” nagła podróż do Japonii i poznanie tańca butoh jest sposobem, by zbliżyć się do zmarłej żony i jej niespełnionych marzeń.

Wśród tegorocznych projekcji są także tytuły poświęcone muzyce. „Dwa konie Czyngis Chana” mongolskiej reżyserki Byambasuren Davaa (polska premiera) opowiada o poszukiwaniu słów tradycyjnej pieśni, wyrytych na gryfie tradycyjnych skrzypiec. Instrument nosi w sobie tajemnicę utworu, którego istnieniu zagroziła chińska rewolucja kulturalna. Bohaterka filmu poszukuje zaginionej pieśni wśród szamanów i lutników.

Polską premierę będzie miał również „Boubacar Traoré. Zaśpiewam dla ciebie”, dokument Szwajcara Jacquesa Sarasina. To historia życia malijskiego muzyka, nazywanego mistrzem afrykańskiego bluesa. W latach 60. przy jego piosenkach budził się cały kraj, ale polityka i osobiste dramaty sprawiły, że Traoré na długo rozstał się z muzyką. Trafił jako robotnik budowlany do Francji. Tam odnalazł go brytyjski producent muzyczny, a Traoré rozpoczął nowe artystyczne życie.

Indyjski dokument „Hair India”, który stworzyli Rafaele Brunetti i Marco Leopardi, pokazuje zderzenie religii z biznesem, tradycji z globalizacją. Ubodzy, pobożni Hindusi pielgrzymują do świątyń i składają włosy w ofierze bogom. Jednak ich nadzieje stają się częścią międzynarodowego interesu, dzięki któremu zamożni mieszkańcy Hollywood czy Mumbaju mogą spełniać celebryckie pragnienia.

Pokazy odbędą się w warszawskiej Kinotece od 24 do 28 września codziennie o godz. 17.00.