6 marca nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego ukazała się książka Dziś Tadeusz Kantor! Metamorfozy śmierci, pamięci i obecności.

Dziś Tadeusz Kantor! Metamorfozy śmierci, pamięci i obecności stanowi zbiór studiów wielu autorów z różnych stron świata, którzy postanowili po ponad dwudziestu latach od śmierci Tadeusza Kantora spojrzeć na jego sztukę w rozmaitych kontekstach. Swe miejsce znalazły tu wypowiedzi wspomnieniowe, głosy osób związanych z Kantorem, naukowe artykuły autorów od lat zajmujących się jego dziełem oraz teksty debiutantów, poznających teatr i różne prace krakowskiego artysty jako zjawisko już dziś historyczne. Wśród studiów są prace znanych historyków sztuki, teatrologów, a także twórców.

Powrotowi do Kantorowskiego dzieła służą różne nurty nowoczesnej historiografii, ceniącej indywidualną pamięć, kategorie współczesnej plastyki przekraczającej granice sztuk, a także najnowsze strategie badania inscenizacji jako autonomicznej wypowiedzi niemającej fundamentu w tekście. Wydaje się, że dzięki temu problematyka eschatologiczno-historyczna znamienna dla terytoriów Teatru Śmierci zyskuje swe nowe oblicze sztuki wyzwalającej myśl tu i teraz.

    Przedstawioną tu książkę uważam za bardzo ważną część Archiwum Pamięci Tadeusza Kantora. Różnorodna stylistyka artykułów i zapisanych wypowiedzi, różne typy dyskursu naukowego to wartości tego tomu, które mogą być określone jako jednoczesna wieloperspektywiczność oglądu Kantora i jego dzieła.

    Wszystkich autorów łączy idea naczelna: potrzeba opisu i interpretacji znaczących faktów przeszłości, które powodują zatrzymanie zdarzeń, będąc energią wybuchającą poza fragmentami historycznego kontinuum obciążonego przeszłością. Sformułowania te przywołują ważne idee Waltera Benjamina (pojawiające się w tomie), w tym jego ideę Jetz-Zeit. Stały się one – jak sądzę – logicznym podłożem całości tomu Dziś Tadeusz Kantor! Metamorfozy śmierci, pamięci i obecności.

    Z recenzji prof. dr. hab. Włodzimierza Szturca

Tomem Dziś Tadeusz Kantor! Metamorfozy śmierci, pamięci i obecności wydawcy pragną zainaugurować serię Katedry Teatru i Dramatu Wydziału Polonistyki UJ pod hasłem: Teatr/Konstelacje. To nie przypadek, że w centrum konstelacji pierwszy znalazł się krakowski twórca widziany jako artysta martwy/ale żywy. Mimo że przebywający we władzy Tej Pani – jak ją nazywał – śmierci, wciąż obecny.