KNŻ powrócił. Modlitwy rzeszy fanów Kazika zostały wysłuchane. Ale powroty bywają różne. Czasami nieudane, jak to było ze Spice Girls, czasem kontrowersyjne, jak najnowszy krążek Siekiery, ale jedno jest pewne – im większy kaliber zespołu, tym cięższa walka o uznanie. Na szczęście w przypadku KNŻ nie ma mowy o odgrzewaniu kotletów i muzycznej słabiźnie, bo najgorsze, co można powiedzieć o „Bar la curva/plamy na słońcu” to, że jest to dobry album.

Zarzuty wobec nowego dzieła KNŻ były różne. Może i nie ma tu ewidentnych, opartych na czterech akordach hitów jak „Tata dilera”. Może niektóre numery, jak choćby „Nie ma Boga w mieście” są jakby wyjęte ze starszych płyt KNŻ. Może Kazik nie młodnieje, ale czy to są w ogóle wady? Pod względem kompozycji „Bar la curva/plamy na słońcu” to kawał bardzo dobrej roboty. Gitarowo jest rewelacyjnie – sporo niebanalnych riffów, zagrywek i mnogość brzmień i efektów. Może niektórych to nie rusza, ale dla mnie to jedna z głównych zalet albumu. Nie ma tu także wielu rap-core’owych odniesień, które charakteryzowały wczesną twórczość KNŻ. I dobrze, bo to nie czas na takie granie. Miejscami muzyka może kojarzyć się z Luxtorpedą, a to jeszcze lepiej, bo zespół Litzy, to jedna z najciekawszych nowych kapel w Polsce. Nie zgadzam się z opiniami, że „Bar la curva/plamy na słońcu” to muzyczny powrót do przeszłości. Jeżeli ktoś z płyty wyjmuje jedynie Kazika Staszewskiego, to faktycznie, czy to Kult, Kazik solo czy KNŻ brzmi to całkiem podobnie, ale muzycznie to już inna historia. Teksty także zachowane są w typowym stylu Staszewskiego – są gęste i roją się od rozlicznych skojarzeń politycznych, sportowych, a czasem kompletnie odjechanych. Nie brakuje też typowego dla Kazika specyficznego poczucia humoru („Hanna Gronkowiec walczy”).

Kaenżetowi dobrze zrobiło tych pięć lat przerwy. Nabranie dystansu i powrót do klasycznego składu (Kazik, Litza, Burza, Goehs, Kwiatkowski) sprawiły, że KNŻ AD. 2011 to nowa jakość sprzedana pod zasłużoną dla polskiego rocka marką. „Bar la curva/plamy na słońcu” to kawał bardzo dobrego i nietuzinkowego rockowego grania, ale jeśli ktoś oczekuje, że będzie to powtórka z „Na żywo, ale w studio” czy „Porozumienia ponad podziałami”, to może być niemiło zaskoczony.

Kazik Na Żywo „Bar la curva/plamy na słońcu” SP, Listopad 2011