Urodzony w 1988 roku Szymon Słomczyński, wnuk Macieja Słomczyńskiego, jedynego na świecie autora przekładów wszystkich dzieł Williama Szekspira, zadebiutuje wkrótce w Biurze Literackim zbiorem poetyckim Nadjeżdża. Młody krakowski poeta jest laureatem tegorocznego Połowu, a także zwycięzcą konkursów poetyckich im. Tadeusza Sułkowskiego i im. Zbigniewa Herberta. To drugi w tym roku debiut w Biurze Literackim. Pod koniec września ukaże się książka Martyny Buliżańskiej moja jest ta ziemia.

Kiedy przeczytałam nadesłany na Połów zestaw wierszy Szymona Słomczyńskiego, uderzyły mnie trzy rzeczy” – pisze redaktorka książki Joanna Mueller. „Po pierwsze, perspektywa kobieca prezentowana – w formie ostentacyjnego żeńskiego ‘ja’– w wielu z nich. Po drugie – skrupulatne zrytmizowanie, brzmieniowe wycyzelowanie tekstów. Po trzecie – mocno skonkretyzowana, dotykalna i dotkliwa, czasem wulgarnie zwyczajna rzeczywistość, wdzierająca się paradoksem w pozornie uspokojony, klasyczny rytm tej poezji.

Lubię w wierszach opowiadać historie, a część z nich najzwyczajniej nie nadaje się do odpowiedzenia inaczej niż kobiecym głosem” – odpowiedział w Przystani! autor. „Wydaje mi się, że próba spojrzenia na to, co ma się do przekazania, z odmiennej perspektywy (innej płci, wieku, charakteru) przyczynia się do odkrycia w tej samej opowieści (tym samym pomyśle, tej samej refleksji) nowych, często zaskakujących, wątków. Poza tym: właściwie dlaczego ta osoba wypowiadająca się w moich wierszach miałaby być zawsze rodzaju męskiego?.

W debiutanckiej książce wehikuł poetycki Słomczyńskiego nadjeżdża (zgodnie z tytułem) ostro, brawurowo i na najwyższych obrotach. Ten wielogłosowy, gesty znaczeniowo tomik, pełen ról, masek, zgryw, flirtów i uników, jest jednocześnie nieznośnie szczerą, bolesną demaskacją. Słomczyński nie ogrywa – jak wielu dzisiejszych poetów – swojego zalęknionego, zadufanego w sobie „ja”.

Kiedy pisze o przygodnym seksie, alkoholizmie, patologiach, przekleństwach dziedziczności, autotematycznie o poezji, a nawet o kwestii Smoleńska itd., trudno przyłapać go na wyraźnym osobistym zaangażowaniu – i jest to niewątpliwie zaleta tej książki. Tom Nadjeżdża pokazuje bowiem, że poezja to, owszem, wytrawna gra w chowanego, w której jednak nie liczy się autorskie zaklepanie „raz dwa trzy za siebie”, lecz samo ukrywanie się w gąszczu słów.

Szymon Słomczyński Nadjeżdża

Premiera: 14 listopada 2013