Uznawana za szczytowy punkt romantycznego bel canta opera Vincenza Belliniego – „Norma” w reżyserii Laco Adamika i pod kierownictwem muzycznym Tomasza Tokarczyka będzie emitowana online już 18 kwietnia 2021 o 18.30 na Play Kraków. Spektakl zarejestrowano w 2018 roku w Operze Krakowskiej.

Norma to dwuaktowa opera tragiczna Vincenza Belliniego, napisana do libretta Felice Romaniego inspirowanego sztuką Norma czyli Dzieciobójczyni Alexandre Soumeta. Światowa premiera dzieła odbyła się 26 grudnia 1831 roku w Mediolanie na deskach La Scali. Główną bohaterką opery jest arcykapłanka galijskich druidów, która poprzez miłość rzymskiego prokonsula Polliona zdradza nie tylko religię, ale i swój lud – gnębiony przez rzymską okupację. To opowieść o trudnej miłości dwóch nieprzystających do siebie światów z konfliktem cywilizacyjnym w tle – jak podaje reżyser, Laco Adamik.

Libretto autorstwa Felice Romaniego czerpie inspiracje z mitologii starogermańskiej, która przeniesiona zostaje na grunt galicyjski. Osią dramaturgiczną jest konflikt pryncypium porządku i władzy, reprezentowanego przez najeźdźców i pryncypium miłości i życia, uosabianego przez Normę.

Muzyka w dziele podąża za dramaturgią. Wypełniają je rozłożyste, pełne ekstatycznych emocji i koloratur arie, na czele z najbardziej znaną błagalną pieśnią o pokój – „Casta Diva” z pierwszego aktu. Orkiestra pełni tutaj drugoplanową rolę. Dominują recytawy accompagnato, pełne niespodziewanych i wyszukanych modulacji. Richard Wagner upatrywał w Normie związków z kreacjami Christopha Willibalda Glucka i Gaspara Spontiniego.

Zdaniem niemieckiego kompozytora w sztuce pieśni Belliniego sportretowane zostały klarownie wszystkie fazy namiętności. W toku historii po dzieło sięgali wybitni twórcy. Fragmenty opery wykorzystał m.in. Giuseppe Verdi w Traviacie. Na podstawie dzieła Henryk Ibsen napisał swoją sztukę Norma czyli miłość polityka, będącą parodią pierwowzoru.

Odsłona reżyserska Laco Adamika akcentuje uniwersalizm i aktualność opowieści. Twórca hołduje klasycznym wzorcom i skupia się na historii prywatnej bohaterów: "(...)Próbuję kontynuować mój eksperyment formalny. Opowiadam klasycznie. Nachylam się do dzieła. Ascetycznie go traktuje, z pietyzmem. To dialog artystyczny między mną a publicznością dzisiaj". W interpretacji Laco Adamika problemy władzy i zniewolenia narodu są tłem dla wielkiego dramatu namiętności bohaterów.

Miłość i zdrada, zazdrość i żądza zemsty w połączeniu z dumą i szlachetnością, determinującą postępowanie postaci, ukazują głębię ich człowieczeństwa. Z drugiej strony są siłami niszczącymi, prowadzącymi do katastrofy. „To czysta tragedia, w której emocje są tak mocne, że kres może im przynieść tylko śmierć” – podaje reżyser.