W Starym Teatrze premiera Płatonowa. Spektaklem w interpretacji Konstantina Bogomołowa, Stary Teatr inauguruje swój międzynarodowy program. Ten kontrowersyjny rosyjski reżyser, znany jest przede wszystkim z bezkompromisowej, na przekór oczekiwaniom widza, pracy nad światową, a przede wszystkim rosyjską klasyką literatury i dramatu Specjalnie na potrzeby tej inscenizacji Agnieszka Lubomira Piotrowska przygotowała nowe tłumaczenie utworu Antona Czechowa.

Płatonow w reżyserii Bogomołowa opowiada o ludziach oderwanych od rzeczywistości, zamkniętych w swoich majątkach, jak w kapsułach czasu. Charakterystyczny dla tego twórcy gest wymieszania płci bohaterów sztuki (aktorzy zagrają postaci kobiece, a aktorki – męskie), ma na celu wydestylowanie psychologizmu Czechowa na scenie. Bogomołow szuka tym samym niemalże „medycznego” spojrzenia na ich relacje ze sobą i ze światem po dokonanej już katastrofie. Tytułowy Płatonow imituje więc poszukiwania sensu życia, zaś nie znajdując go, zadręcza tym siebie i innych.

Konstantin Bogomołow to absolwent Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Moskiewskiego im. Łomonosowa (MGU). W 2003 r. ukończył studia reżyserskie Rosyjskiej Akademii Teatralnej (RATI) pod opieką artystyczną A. Gonczarowa. Laureat wielu nagród w rosyjskim świecie teatralnym, przede wszystkim na Festiwalu Złota Maska w Moskwie, gdzie mieszka i pracuje. Realizował także spektakle na Łotwie, w Polsce i Niemczech. Do jego znaczących spektakli należą: Król Lear, Idealny Mąż, Wydarzenie, Karamazow i Rok, w którym się nie urodziłem. Do tej pory zrealizował około 30 przedstawień prezentowanych na najważniejszych rosyjskich i światowych festiwalach m.in. Wiener Festwochen.

Premierze towarzyszy przygotowana przez Rafała Bujnowskiego instalacja, którą można zobaczyć w witrynie teatru przy ulicy Jagiellońskiej, drugą zaś jej część w korytarzu budynku Sceny Kameralnej przy Starowiślnej. Instalacja oparta na światłach płynących z nurzanych w czarnej ftalowej farbie świetlówek luźno polemizuje ze spektaklem. „Lampa Platonow to nasza słowiańska niewydolność, marnotrawiony potencjał w pięciu ujęciach i niezliczonych możliwych konfiguracjach. Tragedia. Frapująca albo nawet piękna na swój głupi sposób tragedia” – tak swoją pracę komentuje Bujnowski, opowiadając o genezie jej powstania

Rafał Bujnowski w latach 1993-1995 studiował architekturę na Politechnice Krakowskiej, następnie od 1995 grafikę na tamtejszej ASP, którą ukończył w 2000. Od 1995 do 2001 razem z Marcinem Maciejowskim, Wilhelmem Sasnalem, Markiem Firkiem i Józefem Tomczykiem Kurosawą współtworzył Słynną Grupę Ładnie, redagował „Słynne Pismo we Wtorek”. W latach 1998-2001 prowadził Galerię Otwartą w Krakowie – przestrzeń wystawienniczą na kilku krakowskich billboardach. W 2005 został laureatem międzynarodowej nagrody artystycznej Europas Zukunft. Tematem projektów Rafała Bujnowskiego jest szeroko pojęte społeczne funkcjonowanie artysty, dzieł sztuki i obrazów oraz konwencjonalność samej sztuki. Styl artysty cechują rozwiązania konceptualne takie jak malowanie wielokrotne tej samej pracy, operowanie motywami abstrakcyjnymi i figuratywnymi.