„Kim jest Bóg i jak mówić o tym dzieciom?”– takie pytanie usłyszał od słuchaczy piątkowego wykładu ks. Michał Heller, który w Auditorium Maximum opowiadał o tym, co zawierać będzie jego najnowsza książka, „Bóg i geometria”.

Pełna aula potwierdzała, jak popularnym wśród czytelników jest ks. Heller. Jego książki traktują o Bogu i nauce. Udowadniają, że sfery te nie tylko się nie wykluczają, ale wręcz się uzupełniają i bez siebie nie mogłyby istnieć. Czterdziestopięciominutowy wykład nie wyjaśnił zawiłości wszechświata ani nie odpowiedział jednoznacznie na pytanie, czy Bóg istnieje i kim jest. Słuchacze zostali zachęceni do wczytania się w teksty Hellera , sam wykład nie mógł więc wyjaśniać wszystkich wątpliwości. Ks. Heller starał się opowiedzieć o tym, co miał na myśli Platon, kiedy mówił, że „Bóg geometryzuje” (a właściwie: co mieli na myśli ci, którzy słowa te przypisali Platonowi, bo okazuje się, że uczeń Sokratesa nigdy ich tak naprawdę nie wypowiedział… ), dlaczego cenne jest studiowanie matematyki, czy przestrzeń wszechświata jest Euklidesowa czy też nie. Posłuchaliśmy także paru anegdotek, np. o tym, że Humphrey Newton (zbieżność nazwisk przypadkowa) był tak rozrywkowym człowiekiem, że zaśmiał się w swoim życiu tylko raz- gdy ktoś zapytał go, czy warto studiować Euklidesa…

Wykład zakończyła seria pytań od prowadzącego spotkanie i zebranych w auli słuchaczy. Na to przytoczone przeze mnie na początku padła prosta odpowiedź – nie ma na nie odpowiedzi (możemy jedynie odwołać się do tzw. definicji ostensywnych, czyli do próby pokazania dzieciom „to jest Bóg”. Chodzi o przykład i Jego działanie w życiu codziennym). Ks. Heller został też zapytany o to, do jakiej geometrii trafimy po śmierci. „Umrzemy, zobaczymy”- odpowiedział. Zanim jednak umrzemy, możemy próbować szukać odpowiedzi tu, na Ziemi. A zainspirować nas mogą do tego jego książki.