18 marca w Wydawnictwie Marginesy ukaże się powieść Macieja Karpińskiego "Maria i Paul".

Powieść Macieja Karpińskiego obejmuje fragment życia słynnej Noblistki – a dokładnie okolice roku 1910, kiedy to Francją wstrząsnęła wieść o romansie niedawno owdowiałej sławnej Madame Curie i Paula Langevina, wybitnego fizyka, ale mężczyzny żonatego, ojca czworga dzieci. Wiadomość podsycana przez nacjonalistyczną prasę, która opublikowała prywatne listy Marii Curie dostarczone przez żonę Langevina, przerodziła się w ogólnonarodowy skandal, stając się przyczyną burzliwych ulicznych demonstracji i kilku pojedynków. Niektórzy postulowali wyrzucenie Marii z Francji. Inni – jak choćby Albert Einstein – bronili ją przed nagonką. Komisja noblowska, gdy Marii Skłodowskiej-Curie przyznano drugą Nagrodę Nobla, zasugerowała, by laureatka nie pojawiła się na uroczystości. Ona jednak odpowiedziała: Uważam, że nie ma żadnego związku pomiędzy moją pracą naukową a życiem prywatnym i pojechała po nagrodę.

Ostatecznie Maria i Paul zakończyli związek, choć łączący ich wątek miłosny powrócił w kolejnym pokoleniu – wnuczka Marii, Helene Joliot, wyszła za mąż za wnuka Paula Langevina – Michela. Jean Perrin, świadek i uczestnik tamtych zajść, także wybitny fizyk i laureat Nagrody Nobla, wspomina po latach minione zdarzenia, a te dają mu podstawę do rozważań o wyjątkowości ludzkich losów i – jakże aktualnej – refleksji o granicach ingerencji opinii publicznej w intymne życie sławnych ludzi. Opowiada o swojej przyjaźni z rodziną Curie, o tragicznej śmierci Piotra pod kołami powozu oraz wsparciu, jakiego udzielał zarówno Marii, jak i Paulowi w trudnych chwilach.

Proza biograficzna Macieja Karpińskiego – ujęta w formę fikcyjnych wspomnień Perrina – dokumentuje ten dramatyczny i wciąż mało znany epizod z życia sławnej polsko-francuskiej uczonej, równocześnie będąc opowieścią o wielkiej, namiętnej miłości.

Maciej Karpiński (ur. 1950) – prozaik, dramatopisarz, eseista i tłumacz, nade wszystko zaś scenarzysta filmowy. Jest członkiem Europejskiej Akademii Filmowej i Polskiej Akademii Filmowej, przewodniczącym Koła Scenarzystów przy SFP. Odznaczony Srebrnym Medalem Gloria Artis – Zasłużony Kulturze. Współpracował m.in. z Andrzejem Wajdą (Pierścionek z orłem w koronie i Nastasja), Agnieszką Holland (Kobieta samotna), Feliksem Falkiem (Koniec gry i Daleko od siebie), Mártą Mészáros (Córy szczęścia) czy Janem Kidawą-Błońskim (Różyczka). Autor powieści: Oto przyczyna (1979), Słodkie oczy (1980), Pani Nadzieja (1990), Pisarz przemówień (2005), monografii Wojciecha Pszoniaka i Andrzeja Wajdy oraz zbioru opowiadań Cud purymowy. Miss mokrego podkoszulka (2004).