Rytm to element programu jubileuszowego Pięćdziesiątej rocznicy odbudowy Teatru Wielkiego. Idea wystawy powstała w ramach think tanku OperaLab tworzonego przez Teatr Wielki - Operę Narodową.

RYTM

Pięćdziesiąta rocznica odbudowy Teatru Wielkiego - Opery Narodowej jest pretekstem do zaprezentowania historii i dziedzictwa kluczowej dla polskiej kultury instytucji. W przestrzeni Kordegardy zaprojektowana została wystawa RYTM autorstwa Studia Rygalik prezentująca Teatr z perspektywy jego historii, osiągnięć artystycznych i architektury.

Sam budynek Teatr Wielki to przestrzeń złożona z wielu stylowych i historycznych warstw. Od 1825 roku, gdy rozpoczęto budowę pierwotnego gmachu autorstwa Antonio Corazziego, przez przebudowy Piotra Aignera i Bohdana Marconiego do jego odbudowy z wojennych zniszczeń przez Bohdana Pniewskiego Teatr zmieniał swoje oblicze, nie tracąc swego charakteru.

Jubileusz staje się momentem zarówno retrospekcji i ekspozycji wypracowanych do tej pory wartości i osiągnięć (artystycznych, kulturowych, architektonicznych), ale także wdrożenia innowacyjnych projektow pozwalających widzowi na pełne doświadczenie Instytucji.

Struktura wystawy

Rzeźbiarska instalacja pokazuje charakterystyczne elementy architektury Teatru w formie współczesnej interpretacji.

Doświadczenie

Ekspozycja prowokuje widza do uruchomienia zarówno zmysłu wzroku, jak i słuchu oraz dotyku, daje możliwość pełniejszego doświadczenia Instytucji. Stawia pytanie: „Jak doświadczać Teatr?” – jako przestrzeń będącą tylko ramą czy jako integralny element dzieła?

Studio Rygalik o projekcie:

Instalacja przestrzenna, która czerpie z historii odbudowy, a także z charakterystycznych elementów architektury wnętrz Teatru Wielkiego jest dialogiem tworców z pokoleń oddalonych o 50 lat. Szkice prezentujące elementy wnętrza, powstałe w toku procesu projektowanego przez Bohdana Pniewskiego Teatru między innymi takie jak geometryczna posadzka oraz schematycznie zaznaczony żyrandol, a także szlachetny i dostojny styl epoki, zainspirowały język wizualny powstałych obiektów – przenikających się, lekkich wizualnie, ażurowych struktur o delikatnie zaznaczonych funkcjach użytkowych. Aranżacja ma formę przestrzennego szkicu w przemyślany sposób zagospodarowując przestrzeń galerii pozwalając odbiorcy na subtelny dialog z przeszłością.

Projekt realizowany jest we współpracy Teatru Wielkiego - Opery Narodowej z Narodowym Centrum Kultury.