Od 26 do 28 września w Warszawie będą trwać Szalone Dni Muzyki. W ciągu 3 dni 1000 artystów zagra 55 koncertów.

Szalone dni Muzyki są festiwalem z założenia skierowanym do publiczności, która z muzyką poważną spotyka się sporadycznie lub wręcz po raz pierwszy w życiu. Żeby pokazać jak najszersze spektrum muzyki amerykańskiej, organizatorzy wzbogacili program festiwalu także o koncerty jazzowe, zapraszając znakomitych wykonawców w dziedzinie muzyki improwizowanej.

Vistula River Brass Band, zespół specjalizujący się w jazzie tradycyjnym, sięgnie natomiast do źródeł tego gatunku podczas koncertu zatytułowanego Od ragtime’u do swingu. Podczas festiwalu zaprezentuje się też znacznie mniej doświadczony, ale za to pełen młodzieńczej energii, Big Band Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Swingująco zapowiadają się też koncerty w ramach Smykofonii.

Z początkami jazzu i wczesnymi kompozycjami na fortepian solo niezawodnie kojarzy się ragtime. Do tradycji muzyki synkopowanej nawiąże francuski pianista Paul Lay. Program jego solowego recitalu wypełnią ragtime’y m.in. Scotta Joplina oraz Jelly Roll Mortona, uznawanego za twórcę tego gatunku. Podczas koncertu nr 32 Paul Lay wcieli się natomiast w tapera – kinowego pianistę-akompaniatora i zagra do wyświetlanego na żywo filmu Bustera Keatona pt. Sherlock, Jr.

Szalone Dni Muzyki mogą stać się także niezamierzoną konkurencją dla Festiwalu Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień. Organizatorzy bowiem odważnie proponują publiczności dzieła czołowych twórców amerykańskiej awangardy lat 50. i 60. oraz utwory współczesnych kompozytorów.

W trakcie festiwalu usłyszymy również kompozycje pionierów amerykańskiego kierunku minimal music – Philipa Glassa i Steve’a Reicha oraz, określanego mianem post-minimalisty, Johna Adamsa. Najmłodsze pokolenie amerykańskich twórców będzie reprezentowane przez dwoje nowojorskich kompozytorów: Missy Mazzoli –rocznik 1980 i o rok młodszego Nico Muhly’ego.