Od 6 maja w Galerii Schody w Warszawie będzie można oglądać wystawę malarstwa Olgi Bukowskiej pt. Reaktywacje.

Wystawa Olgi Bukowskiej Reaktywacje jest inna od dotychczasowych wystaw Artystki. Jest ona bowiem nie tyle prezentacją ładnych i miłych obrazów, ile odpowiedzią na ciągłe pytanie ze strony świata, odpowiedzią na świat taki, jaki jest, z jego sprzecznościami, niepewnością i zagrożeniami. Artystka uciekła w formę dziecięco-prymitywną, próbując niejako reaktywować w sobie i w odbiorcy dziecięce spojrzenie na świat: czyste, proste i nieskażone. Ten powrót do dzieciństwa związany jest z dydaktyczną działalnością Olgi – która w Londynie prowadzi Studio Twórczości Imaginarium – przeznaczone głównie dla dzieci. Współpraca z nimi okazała się wymianą: ich czystość w podejściu do sztuki zainspirowała Artystkę do przedsięwzięcia eksperymentu reaktywacji.

Pod ich wpływem, a także inspirowana twórczością takich mistrzów jak Jean Dubuffet, w całkowitej izolacji od świata i przy muzyce, która budzi zaufanie, podjęła trud wydobycia pierwotnej, dziecięcej wizji człowieka i tego, co go otacza. Uproszczenie formy połączyła z charakterystyczną dla niej kolorystyką, operowaniem kontrastami oraz dodała znaczący element abstrakcji. Odpowiedź Artystki na świat nie sprowadza się jednakże tylko do operowania formą i spontanicznego wyrażania uczuć. W jej obrazach niejednokrotnie można odnaleźć całą głębię symboliki zawierającej przekaz dla tych, którzy potrafią ją odnaleźć i odczytać.

Olga Bukowska urodziła się w Kijowie, w rodzinie artystów malarzy, dorastała z pędzlem w ręku. Ojciec Olgi, wszechstronny malarz Jerzy Szerstobitow zajmuje się wszelkimi rodzajami sztuki malarskiej, matka Antonina pisaniem ikon. W takim układzie życia Olga zamiast zabawek miała nieograniczony dostęp do farb i dużych formatów papieru. Spędzając dzieciństwo w środowisku artystycznym Kijowa stała się samorodną malarką od urodzenia. Gdy miała osiem lat, jej prace (portrety) zostały wybrane na wystawę sztuki dziecięcej w Paryżu. Cechowały się one wyjątkową jak na dziecięcy wiek autorki głębią psychologiczną ukazywanych postaci. Swoje pierwsze linoryty Olga zaczęła wycinać i drukować w wieku 11 lat.

Obdarzona talentem muzycznym zakończyła szkołę muzyczną w klasie fortepianu oraz szkołę pantomimy, a następnie została absolwentką prestiżowej szkoły dyrygentów Eugeniusza Kustowskiego w Moskwie. Swoje obrazy prezentuje szerszemu gronu odbiorców od 2005 roku. W chwili obecnej studiuje na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego w pracowni malarstwa prof. Stanisława Białogłowicza.

Zajmuje się różnymi rodzajami grafiki, rzeźbą, a w malarstwie uprawia najprzeróżniejsze style. Interesuje ją każdy rodzaj sztuki – od sztuki ludowej i prymitywnej poprzez impresjonizm, ekspresjonizm do abstrakcji. Główną jej inspiracją w malowaniu pozostaje muzyka; jest ona jej natchnieniem, kieruje danym momentem tworzenia obrazu. Ogromną rolę w jej twórczości odgrywa spontaniczność i emocje. Cechuje ją ogromna pracowitość oraz pragnienie poszukiwań artystycznych, eksperymentów i podejmowania nowych wyzwań. Przedmiotem jej twórczości najczęściej jest człowiek i jego przeżycia, od radości poprzez zadumę do smutku.