14 marca muzyka z najnowszego albumu UP! , nominowanego do Nagrody Fryderyk 2014, wybitnego gitarzysty Marka Napiórkowskiego zostanie zaprezentowana na koncercie promocyjnym w Studiu Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie.

Ta muzyka to efekt moich poszukiwań i przemyśleń, historia faceta, który nie jest już młodzieniaszkiem, ale który nie chce oglądać się do tyłu – mówi Marek Napiórkowski. – Każda z poprzednich płyt była powodem do dumy i źródłem ekscytacji, ale UP! jest dla mnie czymś szczególnym. Sumą doświadczeń, wejściem na wyższy poziom i pierwszym krokiem, by iść… jeszcze wyżej. (V-Records)

Po bestsellerowych i świetnie przyjętych przez recenzentów albumach NAP i Wolno oraz koncertowej płycie KonKubiNap, przyszedł czas na przedsięwzięcie zrealizowane z niemal orkiestrowym rozmachem. Kompozycje Marka Napiórkowskiego zawarte na płycie UP! zagrał zespół złożony ze znakomitych jazzmanów: Krzysztofa Herdzina (fortepian), Amerykanina Clarence’a Penna (perkusja), Roberta Kubiszyna (kontrabas i gitara basowa), Adama Pierończyka (saksofony sopranowy i tenorowy) oraz Henryka Miśkiewicza (klarnet basowy).

W dwudniowej sesji nagraniowej wzięli też udział muzycy klasyczni, tworzący nonet (flet, obój, dwa klarnety, klarnet basowy, puzon, fagot, waltornia i wiolonczela). Dzięki aranżacjom Krzysztofa Herdzina w autorskich kompozycjach Marka Napiórkowskiego znalazło odbicie kilka muzycznych światów: improwizowany, dynamiczny jazz spotyka się tu z wyrafinowaną współczesną kameralistyką, filmowa i teatralna ilustracyjność idzie w parze z ulotnymi balladami.

Muzycy zaproszeni do udziału w przedsięwzięciu to od lat muzyczni partnerzy i przyjaciele Marka Napiórkowskiego, których na scenie łączy telepatyczne porozumienie. Nową postacią jest wśród nich Clarence Penn.

Jego obecność na płycie to mój spełniony sen – mówi gitarzysta. – Perkusja jest sercem zespołu i jeśli gra na niej ktoś z absolutnego szczytu jazzowej hierarchii, nic nie może pójść źle. Od pierwszego dźwięku, jaki Clarence zagrał podczas sesji nagraniowej, wiedziałem, że była to kluczowa decyzja.