Wystawa pokazana w warszawskim PROJEKCIE KORDEGARDA jest kolejną odsłoną realizowanego przez Krzysztofa Zielińskiego od 1995 roku cyklu Briesen. Tytuł wystawy wywodzi się od niemieckiej nazwy rodzinnej miejscowości artysty Wąbrzeźna. Cały cykl stanowi dokumentację osobistego doświadczenia przestrzeni Berlina, będącego nowym miejscem zamieszkania Zielińskiego.

Fotografie przedstawiające nowoczesne miasto odarte ze zgiełku i chaosu, zabierają odbiorcę w nostalgiczną podróż po miejskiej codzienności uwięzionej w bezczasie. Poszukując symbolicznych znaczeń w architekturze Berlina ukazanego bez rozmachu, przypominającego raczej zwyczajne prowincjonalne miasto niż potężną stolicę, Zieliński wydobywa pustkę, bezruch, ciszę i melancholię miasta.

Autor balansuje na granicy pomiędzy obiektywnym rejestrowaniem rzeczywistości Berlina a potrzebą komentowania swoich przedstawień. Fotografie są narracyjną mapą indywidualnych przeżyć autora, zapisem poszukiwania własnej tożsamości, konfrontacji emigranta z zastanym miejscem. Aspekt dokumentacyjny prac traci na znaczeniu wobec emocjonalnej intensywności obrazów rejestrujących z pozoru nieznaczącą, mało atrakcyjną dla konsumpcyjnego świata przestrzeń i dziejącą się w niej codzienność. Całość rozgrywa się na tle niewyszukanych dekoracji. Uderza zwyczajność przedstawionych obrazów, brak choćby jednej domagającej się utrwalenia cechy charakterystycznej dla uniwersalnego wizerunku miasta. Artysta kieruje swój obiektyw na brudne, podrapane ściany, stare witryny, zabałaganione mieszkania, szare ulice, na przedmioty i miejsca połączone jedynie jednostkowym doświadczeniem pozbawiającym je jednoznaczności. Przestrzeń miasta zostaje wykorzystana przez artystę jako miejsce pozornie bez własności, przynależności, które kształtuje się samemu na własny użytek.

Zakłócone poczucie czasu, zawieszenie w pustce emanujące z fotografii, dotyka także problemu definiowania własnej tożsamości. Istnienie w mieście nie wymaga naszej realnej obecności, widoczne są tylko jej znaki. Porzucone przedmioty codziennego użytku, stare samochody, anteny, znaki drogowe, szyldy, napisy są uniwersalnymi dowodami chwilowego istnienia w scenerii miasta, którego skrawki zawłaszcza wyobraźnia artysty. Dominika Tomaszewska

PROJEKT KORDEGARDA
ul. Gałczyńskiego 3
00-362 Warszawa

źródło: www.zacheta.art.pl (14.06.2010)