W najbliższą środę - 29 maja o godzinie 22.00 na Scenie Kameralnej odbędzie się 19. Dyskusyjny Klub Teatralny poświęcony spektaklowi ŻYCIE JEST SNEM Pedro Calderón de la Barca. Weźmie w nim udział reżyser Kuba Kowalski i zespół aktorski.

ŻYCIE JEST SNEM - filozoficzny dramat o odwiecznych złudzeniach człowieka i iluzoryczności ludzkiej egzystencji - to prawdopodobnie najwybitniejsze osiągnięcie Pedro Calderóna de la Barca. Akcja sztuki umieszczona została w umownej scenerii - w Polsce, na dworze króla Basilia. Narodzinom jego syna - Segismunda towarzyszą znaki wskazujące, że stanie się on w przyszłości krwiożerczym tyranem, zabije swojego ojca, a kraj pogrąży w nędzy i wojnie. Basilio, chcąc zapobiec spełnieniu się przepowiedni, nakazuje więc uwięzić księcia w wieży na odludziu. Nikt w królestwie nie wie o jego istnieniu. W obliczu śmierci pragnie przekonać się o prawdziwości zaklęcia, dlatego też rozkazuje przenieść uśpionego syna do pałacu. Eksperyment okazuje się jednak opłakany w skutkach - Segismundo, badając granice zwróconej mu nagle wolności, morduje, plugawi i gwałci.

Kuba Kowalski o spektaklu: „Typowy dla naszych czasów relatywizm moralny wydaje się najciekawszym kluczem do zinterpretowania dzieła Calderona. W naszym zachodnim świecie wolny rynek, emancypacja kolejnych mniejszości narodowych czy seksualnych, rewolucje obyczajowe, wreszcie kult indywidualizmu wpompowują „liberalny światopogląd" do naszego krwiobiegu. Wraz ze zmianami obyczajowymi i rozwojem nauki przesuwają się granice tego co wolno, co dobre, odpowiedzialne, humanitarne. Sześćdziesiąt lat temu przeszczepy organów były tematem kontrowersyjnym; dzisiaj debatujemy nad wprowadzaniem GMO i inżynierią genetyczną. Czy to co kontrowersyjne dziś nie wyda się naszym wnukom banalnie oczywiste?"

„ŻYCIE JEST SNEM w reżyserii Kuby Kowalskiego to spektakl bardzo udany. Nieczęsto się zdarza, by teksty dopisane współcześnie do dzieła klasycznego, brzmiały tak sensownie i spójnie, jak w tym przypadku. To teatr nowoczesny, odważny, przemyślany, efektowny i inspirujący, ciekawy plastycznie i świetnie zagrany. Czego można chcieć więcej?" - pisze Mirosław Baran w Gazecie Wyborczej.