W Teatrze Wielkim - Operze Narodowej 7 kwietnia odbędzie się premiera opery LADY SARASHINA Petera Eötvösa.

Tłumacz tej książki mówi: „Tysiąc lat temu, w Japonii, kobieta bez imienia napisała książkę bez tytułu”. Książce nadał tytuł Jak przekroczyłam most snów. Lecz o autorce wiemy tylko tyle, ile zdradziła sama. Podsumowując pół wieku życia, „Pani z prowincji Sarashina” wspomina jednak głównie przeszłe podróże, pejzaże, jesienie, księżyce i kwiaty. I niespełnioną miłość. I sny. By dojść do wniosku: „Los nie jest mym przyjacielem”. Tak mogłyby rzec i Czechowowskie trzy siostry, o których Peter Eötvös napisał operę w roku 1998. Kreując po dekadzie podobny teatr kobiecych tęsknot, osamotnienia i pociech czerpanych z kontemplacji rzeczy ulotnych, nadał mu jednak walor imaginacyjny. Bynajmniej nie porzucając diatoniki, w wymiarze muzycznym przeniósł owe wspomnienia w głąb umysłu wpatrzonego w siebie niczym w ogród zen.

LADY SARASHINA
Peter Eötvös
Opera w dziewięciu obrazach
Libretto: Mari Mezei według tekstu z dziennika Lady Sarashiny
Gdy przekraczałam most snów
Angielska wersja językowa z polskimi napisami
Uprawnienia: Opéra National de Lyon
Produkcja: Opéra National de Lyon
Koprodukcja: Théâtre National de l’Opéra-Comique, Paryż
Premiera: 07/04/2013

Dyrygent: Christian Schumann
Reżyseria i choreografia: Ushio Amagatsu
Scenografia: Natsuyuki Nakanishi
Kostiumy, charakteryzacja i stylizacja fryzur: Masatomo OTA ("ku pamięci Sayoko Yamaguchi")
Reżyseria świateł: Yukiko Yoshimoto, Ushio Amagatsu
Asystent reżysera: Kami Manns
Asystent techniczny: Kazuhiko Nakahara

Orkiestra Teatru Wielkiego - Opery Narodowej

Produkcja oryginalna: Opéra National de Lyon
Koprodukcja: Théatre National de l'Opéra Comique, Paryż

Obsada:

Lady Sarashina - Anu Komsi, sopran
Peter Bording, baryton
Ilse Eerens, sopran
Salome Kammer, mezzosopran

TERYTORIA. Cykl spotkań z muzyką współczesną. Spotkań, w których próbujemy odnaleźć i nakreślić nowe oblicze opery. Gatunku, który zmienia dziś swoją definicję, podbijając nowe terytoria, kreśląc odmienne sensy, proponując nową estetykę. W cyklu prezentujemy najważniejsze dzieła muzyki współczesnej równolegle z debiutami polskich kompozytorów, utwory zupełnie nieznane z klasyką awangardy, zestawiamy debiuty polskich reżyserów z czołówką inscenizatorów europejskich. Opera żyje, ma się dobrze i łypie do nas cybernetycznym okiem Feniksa.