Centrum Sztuki Fort Sokolnickiego serdecznie zaprasza 22 marca o godz. 19:30 na wernisaż wystawy malarstwa Elle – anatomia malarstwa oraz wieczór literacki i premiera książki Jerzego Treita pt. "Zapach cynamonu w pomarańczowej farbie".

Wieczór poprowadzi Rafał Czachorowski – POECIPOLSCY.PL współwydawca publikacji.

Zapach cynamonu w pomarańczowej farbie

Książka została wydana specjalnie na okoliczność tej wystawy – celem tej publikacji jest przybliżenie miłośnikom sztuki spojrzenia artysty na otaczający świat, emocji jakie nim kierują, jego twórczego języka, którym biegle włada tak pisząc ołówkiem jak i malując pędzlem, a sympatykom literatury przybliżenia jego malarstwa. – pomysłodawczyni projektu - Magdalena Woźniak Redaktor Naczelna Art Imperium.

O książce Zapach cynamonu w pomarańczowej farbie i malarstwie Jerzego Treita - Jarosław Trześniewski-Kwiecień – poeta, prozaik, eseista:

"Czytając Jerzego Treita nie mogłem się oprzeć wrażeniu, że mam przed sobą intymny mini-dziennik artysty, podobny nieco do Herbertowskiego Barbarzyńcy w Ogrodzie. Zadałem sobie pytanie: Czym jest ta książka? Zbiorem szkiców czy mini esejów? Sprawozdaniem z podróży? Paryskimi (nie tylko) rekolekcjami? Zapiskami codziennych impresji, poprzedzonych różnymi rytuałami z nieodłączną używką – kawą? Czy appendixem do jego obrazów, notabene bardzo charakterystycznych, mocno nasyconych kolorem ? (…)

(…) Przeglądając strony Zapachu cynamonu w pomarańczowej farbie, odnosimy wrażenie, że każdy fragment jest przemyślany i wkomponowany w odpowiednim miejscu. Już na początku trzy wiersze – zdawałoby się, że oderwane od siebie – są jakby przygotowaniem do wejścia w tło, zaproszeniem do wnętrza artysty. Odnajdziemy ślady fascynacji malarskich i literackich.

Cezanne. Stachura. Kafka. Gombrowicz. Nie przypadkowo. To jest wzajemne przenikanie Sztuki. Sztuki przez duże S. Urzeka poetycka proza czy mini eseje, opowiastki niczym wyrwane kartki z dziennika, (celowo z przetasowaną chronologią!). Jako artystyczne credo odbieram słowa: Malowałem i odsłaniałem krok po kroku przezroczyste prześcieradło mojej kochanki sztuki leżącej w bezruchu na zimnej posadzce tuż obok moich nóg. Czy już wtedy była martwa i nieruchoma, otruta moją rutyną?”