Trzeci tom Dzienników Sławomira Mrożka to zwieńczenie jednego z najważniejszych wydarzeń w literaturze XX wieku.

„Dziennik Mrożka jest osobnym dziełem w polskiej diarystyce XX wieku, tak jak osobny jest jego autor i zarazem główny, a właściwie jedyny bohater”.
–Prof. Maciej Urbanowski

Pisany krwią i żółcią, tęsknotą i złością, niespokojnymi nocami i podczas szczęśliwych dni… Piórem i na maszynie. Przez kilkadziesiąt lat. W trzydziestu kilku miastach, kilkunastu krajach i na trzech kontynentach.
Trzeci tom Dziennika Sławomira Mrożka spełnia wszystkie kryteria, aby być uznanym za arcydzieło memuarystyki. Samo nazwisko autora gwarantuje najwyższy poziom literacki. Ale nie o styl jedynie tu chodzi, a o szczerość, czasem aż bolesną, w dokonywanej niemal na każdej stronie autoanalizie.
Sławomir Mrożek z lat 80-tych minionego wieku to pisarz uznany na całym świecie, wydawany i często wystawiany na scenie, jednocześnie to pisarz ciągle borykający się z własnymi kompleksami, artysta o wielkim talencie, dla którego brak natchnienia i pomysłów jest najgorszą katorgą z możliwych.
Tak jak w tomach poprzednich Mrożek bez znieczulenia pisze o sobie i o innych pisarzach, o miejscach, które odwiedza, o książkach, które czyta i które właśnie pisze, słowem odkrywa przed nami całą swa duszę.
Sławomir Mrożek (ur. 1930) – dramatopisarz, prozaik, satyryk, rysownik. Prawdopodobnie najczęściej grywany w kraju i za granicą polski dramaturg współczesny. Jeden z najbardziej poczytnych polskich prozaików. Jego twórczość tłumaczona jest na kilkanaście języków.

Sławomir Mrożek
Dziennik 1980–1989, tom 3
Wydawnictwo Literackie, 2013