W grudniu, nakładem Wydawnictwa Biuro Literackie, ukazała się książka "Wielogłos. Krystyna Miłobędzka w recenzjach, szkicach, rozmowach" pod redakcją Jarosława Borowca. Wyczerpujący zbiór szkiców, recenzji oraz rozmów z autorką pozwoli lepiej poznać postać poetki odrębnej. Jest to premiera wieńcząca obchody 80. urodzin Krystyny Miłobędzkiej.

Urodzona w 1932 w Margoninie autorka 12 tomów poetyckich nigdy nie wpisywała się w dominującą przez lata stylistykę szkoły krakowsko-sztokholmskiej, nie utożsamiała się z panującymi konwencjami. Z tego powodu przez długi czas, od debiutu w 1970 roku, pozostawała poza głównym obiegiem polskiej literatury.

Biuro Literackie od 2000 roku przybliża i przypomina twórczość poetki, która na przestrzeni ostatnich 12 lat wszystkie swoje książki wydała we wrocławskiej oficynie. Wielogłos zbiera najciekawsze publikacje poświęcone autorce Po krzyku. Dzięki nim czytelnicy mają możliwość zajrzeć w świat Miłobędzkiej, znanej z niechęci do medialnego zainteresowania. Wśród kilkunastu wywiadów zawartych w książce znajduje się m.in. przeprowadzona przez Macieja Kozłowskiego w 1975 roku rozmowa dla Tygodnia, dotycząca teatru dla dzieci. Karolowi Maliszewskiemu w 2000 roku poetka wyznała:

Jestem zdumiona za każdym razem, gdy ktoś się do mnie zwraca i interesuje tym, co piszę.

O zainteresowaniu tym najlepiej świadczą liczne recenzje dotyczące tomów Krystyny Miłobędzkiej, które weszły w skład Wielogłosu. Głosy te należą m.in. do Edwarda Balcerzana, Marcina Barana, Anny Kałuży, Jacka Łukasiewicza, Karola Maliszewskiego, Tadeusza Nyczka czy Adama Poprawy. Nie zabrakło także esejów poświęconych autorce tomu Pokrewne. Nazwiska Jacka Gutorowa, Marcina Malczewskiego czy Elżbiety Winieckiej stanowią niewielką część autorów, którzy na przestrzeni lat pisali o Krystynie Miłobędzkiej oraz o jej twórczości – zarówno poetyckiej, jak i dramaturgicznej. Bartosz Suwiński w szkicu Droga na Wschód stwierdza:

Poezja Krystyny Miłobędzkiej jest gestem otwarcia się na świat. Stanowi permanentną próbę bycia ‘tuż obok’, stąd bodaj nawet błahostka zasługuje na wyszczególnienie i włączenie w orbitę wiersza, dlatego nie dziwi obecny u poetki szacunek dla każdego żyjątka, istnienia.

Jedna z rozmów zawartych w zbiorze Wielogłos odbyła się w 2004 roku między Krystyną Miłobędzką a redaktorem tomu Jarosławem Borowcem. Poetka tak mówiła o tomie wszystkowiersze:

Jeśli poezja jest zapisem związku piszącego ze światem, to chciałam, żeby to był zapis związku piszącego z napisaną rzeczą, zapisanego z tym, co zapisane, związku między treścią a kształtem.

Krystyna Miłobędzka (ur. 1932), poetka i dramaturg, laureatka wielu nagród: im. Barbary Sadowskiej (1992), Fundacji Kultury (1993), Czterech Kolumn za całokształt twórczości (2003) oraz Nagrody Poetyckiej Silesius (2009) za wydany przez Biuro Literackie tom gubione. W 2005 roku była nominowana do nagrody Nike.

Jarosław Borowiec (ur. 1979) jest doktorantem w Zakładzie Semiotyki Literatury na polonistyce UAM. Autor książki Zadura. Ścieżka wiersza (2008) oraz zbioru szare światło. rozmowy z Krystyną Miłobędzką i Andrzejem Falkiewiczem (2009). Rozmowy o literaturze oraz recenzje publikował w Tygodniku Powszechnym.