W swoim antropologiczno-kulturowym eseju brytyjska antropolog Mary Douglas bada kategorie ładu i nieładu, czystości i zmazy, pokazując, jak unikanie tego, co zakazane, służy ochronie uzgodnionych w danej kulturze poglądów na to, jak zorganizowany jest świat. W tym kontekście każde tabu jest uzasadnione i racjonalne, trzeba jedynie zrozumieć, skąd się wzięło. Każde społeczeństwo dąży bowiem do ochrony tego, co uważa za czyste, przed tym, co uważa za brudne, a więc zakłócające porządek. Książka uznawana za jedną z najważniejszych publikacji wydanych po drugiej wojnie światowej, wywarła ogromny wpływ na rozwój nie tylko antropologii, ale i innych dziedzin humanistyki.