Dwie stówy nie leżą na ulicy. Za to "dwie stówy" ma już za sobą "Hamlet" wystawiany przy ul. Mokotowskiej 13, czyli w warszawskim Teatrze Współczesnym. Dwusetne przedstawienie szekspirowskiej tragedii z księciem duńskim - kreowanym przez Borysa Szyca widzowie mogą obejrzeć 22 maja o godz. 18:30.

Przekład: Józef Paszkowski

Opracowanie tekstu i reżyseria: Maciej Englert

Scenografia: Marcin Stajewski

Kostiumy: Anna Englert

Muzyka: Zygmunt Konieczny

„Hamlet”, najbardziej zagadkowa z tragedii Szekspira, wg Eliota - literacki odpowiednik Mony Lisy, daje pole do wielu, często rozbieżnych, interpretacji. Przez 400 lat realizacje sceniczne „Hamleta” modelowano na obraz i podobieństwo kolejnych pokoleń, wyłuskiwano z tego arcydramatu najbardziej palące współczesnych widzów problemy, przymierzano go do najnowszych odkryć psychoanalityków (np. Freuda), czy hamletologów (np. Kotta).
Kott, autor tłumaczonej na kilka języków książki "Szekspir współczesny", mówił swoim studentom: - Hamlet, ten biedny chłopiec z książką, o urodzie Jamesa Deana, jest jak gąbka, wchłania w siebie całą współczesność.

Może warto spróbować uwolnić "Hamleta" z narosłych komentarzy, oswobodzić z uzbieranych przez lata etykiet i ze spreparowanych interpretacji? Przyjrzeć mu się na nowo?

Księciu ojca otruł stryjec – Hamlet więc z rozpaczy wyje. Mści się. I filozofuje. Ginie... I tu mu współczuję.

fragm. "Szekspira dla zaganianych"
KKR