Wydawnictwo Sic! opublikowało w styczniu 2018 roku słynny tekst więzienny Oscara Wilde’a "De profundis" – w nowym tłumaczeniu Macieja Stoińskiego, ze wstępem Agaty Bielik-Robson.

List, choć pełen docinków i plotkarskich smaczków, które znakomicie pasowałyby do dzisiejszych publikatorów w rodzaju Pudelka (i istotnie, dowcipny przekład Macieja Stroińskiego nie raz odwołuje się do „pudelkowego” stylu), jest jednak także dziełem: świadomie zakomponowanym, erudycyjnym i aluzyjnym, i to nie tylko w znaczeniu sensacji – ze wstępu Agaty Bielik-Robson.

Oscar Fingal O’Flahertie Wills Wilde (ur. 1854 w Dublinie, zm. 1900 w Paryżu) – irlandzki dramatopisarz, prozaik i poeta czasu modernizmu, esteta, dandys, mąż, ojciec i gej. Napisał m.in. powieść Portret Doriana Graya, bajki dla dzieci (m.in. Szczęśliwy książę) oraz słynne i do dziś popularne society comedies, teatralne „komedie z towarzystwa” (m.in. Mąż idealny i The Importance of Being Earnest). W 1895 roku romans z lordem Alfredem Douglasem zaprowadził go na dwa lata do więzienia w Reading, gdzie powstał list De profundis, ostatni w jego życiu ważny tekst prozatorski. Po wyjściu na wolność Wilde opublikował (pod pseudonimem) poemat Ballada o więzieniu w Reading. Zmarł dwa lata później w nędznym paryskim hoteliku, miał 46 lat. Pochowany na cmentarzu Père-Lachaise, gdzie jego grób jest celem świeckich pielgrzymek.

Maciej Stroiński – krytyk teatralny, pisze dla „Przekroju”, nauczyciel na Uniwersytecie Jagiellońskim, doktor filmoznawstwa. De profundis jest jego debiutem translatorskim.

Agata Bielik-Robson – filozofka i eseistka, pracuje w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk oraz na Wydziale Teologii i Religioznawstwa Uniwersytetu w Nottingham. Autorka wielu książek o filozofii i literaturze, m.in. Romantyzm, niedokończony projekt (2008), The Saving Lie: Harold Bloom and Deconstruction (2011), Jewish Cryptotheologies of Late Modernity: Philosophical Marranos (2014), Cienie pod czerwoną skałą (2016).