Ekspozycja prezentuje najnowsze wyniki badań archeologicznych epoki brązu (2300 – 900 p.n.e.) na terenie północno-wschodnich Węgier. Wystawę rozpoczyna pełna tajemnic kultura tellowa z początków epoki brązu (ok. 2300 – 1400 p.n.e.). Tell oznacza wzgórze – miejsce, gdzie przez setki a nawet tysiące lat osiedlały społeczności połączona wspólnymi wierzeniami i obrządkiem pogrzebowym. Pozostałości ich domostw tworzyły warstwy kulturowe, niekiedy o grubości kilku metrów.

Druga część ekspozycji prezentuje obszar wschodnich Węgier w późnym okresie epoki brązu (1400 – 900 p.n.e.), kiedy to w tej części Europy wspólnoty ludzkie stają się coraz bardziej mobilne, a kultura materialna coraz bardziej uniwersalna. Powstają osady obronne a osiedla rolnicze pojawiają się na nieeksploatowanych wcześniej obszarach. Te procesy znajdują odzwierciedlenie są m.in. w ceramice, nowym obrządku pogrzebowym – kremacji, polegającym na paleniu ciał zmarłych. Miał też miejsce w tym czasie rozwój metalurgii brązu charakteryzujący się ogromnym zasięgiem dystrybucji produkowanych wyrobów – aż po Niemcy i Skandynawię. Wysokiej jakości przedmioty z brązu pochodzące z tego okresu archeolodzy często znajdują ukryte jako skarby.

Państwowe Muzeum Archeologiczne, ul. Długa 52 (Arsenał)
Wystawa otwarta do 29 stycznia 2017