9 stycznia widzowie będą mogli podziwiać kolejną kreację Tomasza Kota, który tym razem wystąpi w filmie "Fotograf" Waldemara Krzystka.

Nowy film Waldemara Krzystka, laureata gdyńskich Złotych Lwów za Małą Moskwę, reżysera popularnego serialu Anna German i 80 milionów – polskiego kandydata do Oscara, jest klasycznym thrillerem. Miłośnicy gatunku natychmiast odkryją powinowactwo Fotografa z takimi głośnymi filmami jak Milczenie owiec czy Psychoza. Precyzyjny scenariusz z zaskakującym zwrotami akcji, intrygująca zagadka, dynamiczna fabuła i wytrawne aktorstwo – to warunki powodzenia kina sensacyjnego i Krzystek doskonale odnajduje się w tym gatunku, co zresztą wcześniej udowodnił solidarnościowym heistmovie – 80 milionów.

Każdy dobry thriller nie ogranicza się wyłącznie do sprawnego opowiedzenia intrygi. Podobnie Fotograf – jego fabuła jest pociągającym kluczem do spojrzenia na współczesną Rosję. Nie tę odmienioną przez wydarzenia na Ukrainie i imperialne nastroje, wywołane aneksją Krymu w marcu 2014 roku, ale zwykłą, codzienną, powszednią – scenariusz filmu powstał w 2011 roku, kiedy nikt nie brał serio możliwości wojny Rosji ze słowiańskim sąsiadem. Perspektywa, jaką przyjmuje Krzystek, jest przerażająca, ale i niezwykle trafna: postsowiecka Rosja nigdy nie przestała być sowiecka. Dowodzą tego rozmaite aspekty życia społecznego: dawnych demonów nie zatuszuje ani kłujące w oczy bogactwo rosyjskich elit, ani nowoczesna architektura centrów wielkich miast, ani podobieństwo metod stosowanych przez tamtejszą policję. Jednak pragmatyka działania władzy i sposób myślenia ogółu społeczeństwa pozostał ten sam co dawniej.

Fotograf Waldemara Krzystka to fascynująca podróż po współczesnej Rosji i zarazem niepokojąca wizyta w niedawnej przeszłości – za murami odciętego od świata legnickiego garnizonu. Równolegle prowadzone wątki pościgu za seryjnym mordercą i wyprawy do miejsc, gdzie zanurzał się w wypaczony obraz rzeczywistości, sumują się w przejmującą odpowiedź na pytania, którymi żyje dziś cały demokratyczny świat: za czym tęskni i o czym naprawdę myśli współczesna Rosja? I to bez kontekstu bieżących zdarzeń.