W najbliższy piątek 22 listopada do kin, w największych miastach Polski, wprowadzamy najnowsze dzieło Danisa Tanovicia – film „Senada”. Film przez wielu krytyków uznany został najlepszym filmem reżysera i jest kandydatem do Oscara w kategorii Najlepszy Film Nieanglojęzyczny.

Reżyser opowiada historię Romów, pozbawionych pomocy państwa, w sytuacji zagrożenia życia. Wydarzenia pokazane w filmie są rekonstrukcją prawdziwych zdarzeń, które miały miejsce we Bośni i Hercegowinie dwa lata temu. Wyjątkową cechą tego filmu jest to, że bohaterowie zagrali samych siebie, odtworzyli całą historię pod czułym okiem Danisa Tanovicia.

Wraz z „Senadą” premierę będzie miał krótkometrażowy dokument Grzegorza Zaricznego „Gwizdek”. Szort ten otrzymał m.in.: Nagrodę Grand Jury dla Najlepszego Filmu Krótkometrażowego na Festiwalu Filmowym Sundance oraz został wybrany Najlepszym Polskim Dokumentem podczas 12. MFF T-Mobile Nowe Horyzonty we Wrocławiu.

Zwiastun filmu „Senada”: http://www.youtube.com/watch?v=-SD19aQtzJU

Film pozbawiony jest muzyki, zbliżając się tym jeszcze bardziej do prawdziwego życia. Muzykę do zwiastuna skomponował warszawski muzyk i poeta Piotr Mazurek, twórca solowego projektu Leaky Boat

„Senada” ( oryg. Epizoda u životu berača željeza) reż. Danis Tanović, Bośnia i Hercegowina, Francja, Słowenia, Włochy 2013, 75 min.

Nazif, który chcąc pomóc swojej rodzinie, zajmuje się zbieraniem złomu, z trudem wiąże koniec z końcem. Dni upływają mu na poszukiwaniu żelastwa. W tym czasie jego partnerka Senada zajmuje się domem i dwiema małymi córeczkami. Niedługo urodzi trzecie dziecko.
Po powrocie do domu po pracowitym dniu Nazif znajduje Senadę chorą, leżącą w łóżku. Następnego dnia pożycza samochód i zawozi ją do najbliższego szpitala. Okazuje się, że dziecko, które Senada nosi w sobie, nie żyje. W jej brzuchu znajduje się pięciomiesięczny martwy płód. Sytuacja jest krytyczna – kobieta musi natychmiast zostać przetransportowana do odległego szpitala.
Senada nie ma jednak dokumentu potwierdzającego ubezpieczenie i szpital żąda od niej zapłaty w wysokości 980 bośniackich marek. Dla zbieracza złomu to prawdziwa fortuna. Pomimo błagań Nazifa, szpital odmawia przeprowadzenia koniecznej operacji. Bohaterowie wracają więc do swojego miejsca zamieszkania w centralnej Bośni i Hercegowinie.
Przez następnych dziesięć dni Nazif będzie robił wszystko, co w jego mocy, żeby ocalić życie Senady. Będzie zbierał złom, ale też szukał pomocy w instytucjach państwowych... W tym czasie doświadczą na własnej skórze, jak bezduszne jest współczesne społeczeństwo.