Lucyna Winnicka, znana i niezwykle ceniona aktorka filmowa zmarła wczoraj w Warszawie w wieku 84 lat.

Zagrała 25 ról filmowych. Najwybitniejsze z nich stworzyła w filmach swojego byłego męża Jerzego Kawalerowicza. Debiutowała w jego dyptyku „Celuloza” i „Pod gwiazdą frygijską” rolą Magdy, ideowej komunistki, która musi zadecydować, czy bardziej liczy się dla niej walka o sprawę czy prywatne życie. Odtąd domeną Winnickiej stały się role kobiet o wewnętrznej skazie, rozdartych. Taka była Marta w „Pociągu”, Ewa w filmie „Sam pośród miasta”, Małgorzata w „Grze”, a przede wszystkim tytułowa przeorysza w „Matce Joannie od Aniołów”, stanowiąca niewątpliwie najwybitniejszą kreację aktorską Winnickiej.

Po tym, gdy pod koniec lat 70. wycofała się z zawodu aktorki i poświęciła dziennikarstwu, pozostała dla polskiego kina ikoną konkretnych czasów oraz konkretnego stylu gry, który dominował w filmie zwłaszcza w latach 50. i 60. Wiele kwestii, które Winnicka wypowiadała z ekranu, stało się symbolem pewnego rodzaju wrażliwości, który fascynuje do dziś. Marta z „Pociągu” mówi w jednej ze scen: „Nikt nie chce kochać, wszyscy chcą być kochani”. Winnicka w jednym z wywiadów przyznawała, że jeśli zastanawia się czasem nad tym, jaka była jej rola w historii polskiego kina, ma nadzieję, że jej osoba w pamięci widzów pozostanie właśnie dzięki takim emocjonalnym momentom.

fn.org.pl