Cyfrowym nakładem Rozdzielczości Chleba i papierowym Korporacji Ha!art ukazała się książka poetycka pt. "Skanowanie balu", której autorem jest Łukasz Podgórni.

Interesujący nas stan skupienia materii to faza. Faza, która oscyluje z coraz mniejszą częstotliwością: znaki zamieniają się w martwe piksele, wreszcie w spacje; obszar zaznaczenia ścieka do wnętrza wiadra. Podgórniego, co czuć, zajmują przedmioty. Ich liczbę w zbiorze (po wstępnej analizie) oceniam na 304. Czy możemy w związku z tym wyróżnić tekst rzeczy? Może. Twórczość Podgórniego zawiera rzeczy tekstowe z coraz większą częstotliwością. (Piotr Puldzian Płucienniczak, postpoeta)

Literacko Podgórni tworzy samo-rozszerzające się obrazy, które przybierają postać plików samoistnie zapisujących się we wszystkich warstwach mózgu czytelnika. Tę precyzyjnie skrojoną książkę obsługuje formuła scalająca kunszt poetycki i eksperymentalne środki wyrazu. Jedną z wielu zalet poezji Podgórniego jest mnogość, której stale towarzyszy jednakże okno główne, poprzez które autor nie tylko zapładnia wyobraźnię, ale też objawia się jako samotny sprawca – budowniczy myśli. (Waldemar Jocher, poeta)

Łukasz Podgórni (ur. 1984) to artysta deadline’owy; wytwórca grafik, aplikacji i niezidentyfikowanych obiektów literackich; rzeźbi w plikach audio i tresuje syntezatory mowy podczas występów scenicznych. Sygnował manifesty poezji cybernetycznej, współtworzy(ł) związane z nią inicjatywy (http://cichynabiau.blogspot.com, http://perfokarta.net). Autor tomiku noce i pętle (2010), współautor biuletynu poetyckiego Kryzys (2009) i poezjograficznego splita wgraa (2012). Wraz z Urszulą Pawlicką opracował zbiór cyfrowych adaptacji wierszy Tytusa Czyżewskiego (2012).

Porcje Rosołowe to duet, w którego skład wchodzą Mateusz Wysocki i Lech Nienartowicz. Początków projektu należy szukać w toruńskim kolektywie Poszmeg, stanowiącym coś w rodzaju improwizującej spółdzielni społecznej. W przypadku Porcji doświadczenia wyniesione z barbarzyńsko-anarchistycznych jamów toczących się w prywatnych mieszkaniach zostały przekute na estetykę postcyfrową. Charakterystyczną cechą tych dźwięków jest zatarcie granicy między surową materialnością a eteryczną estetyzacją. Autorzy chętnie eksplorują wszelkiego rodzaju dźwiękowe usterki, jednakże lubią się skupiać także na organicznej naturze dźwięku i percepcji słuchacza, czego wyrazem była chociażby przygotowana wspólnie z Justyną Kociszewską audiowizualna instalacja Grzyb i sekwoja pokazywana na festiwalu Reworks w Grecji. Ich prace dźwiękowe były prezentowane w Polsce, Irlandii, Portugalii, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Poza tym prowadzą eksperymentalny net-label Pawlacz Perski (http://pawlaczperski.org.pl), a Mateusz Wysocki jako Fischerle zajmuje się muzyką dub-techno. Warto dodać, że Fischerle, postać wciąż umiarkowanie znana na rodzimej scenie, występował obok takich postaci, jak Moritz von Oswald, Shed, Vladislav Delay czy Kode 9, a swoje instalacje prezentował na międzynarodowych festiwalach, pośród takich twórców jak Alva Noto, Tim Hecker czy Lawrence English.