Poprzednie płyty tego niezwykłego saksofonisty ,uzyskły w Polsce status "Złotej Płyty" , jednak w czasch wszechobecnego kiczu tak naprawdę , nie stanowi to miary czegoś niezwykłego. Zdaje sobie sprawe że płyta miała  swoją premiere pod koniec 2011 roku, jednak chciałbym do niej wrócić.

Powodem powrotu do "Shine" jest nic innego jak świetne brzmienie ,czyste dzwięki, fajny vocal miedzy innymi Daxa Reynosa . Jest to w moim odczuciu jedna z najlepszych Polskich płyt ubiegłego roku i wcale nie zdziwiłbym się gdyby uzyskala status platyny.Kolejną ciekawą sprawą jest odpowiedz na pytanie czy jest to rzeczywiście Polska płyta, bo oprócz Marcina Nowkowskiego , Adama Sztaby (rozpisał orkiestrę do kilku utworów) i Atom String Quartet to przy płycie pracowali w większości amerykańscy muzycy. I to jacy! Najwyższa połka , bo kto (osoby interesujące sie Jazzem, bądź Smooth Jazzem) nie zna pianisty Jeffa Lorbera czy gitarzysty Paula Browna(dwa razy nagroda Grammy), są oni producentami tego krążka.Album balansuje pomiedzy popem,  smooth jazzem, contemporary jazzem, oraz r&b/soul , w zależności od utworu . To wszystko utwierdza mnie w przekonaniu że Polak potrafi .Nie będe też ukrywał że już z niecierpliwością oczekuje na kolejną płyte Marcina .

Płyta zrealizowana jest na bardzo dobrym równym poziomie , wszystkie utwory są warte przesłuchania (i to nie jednokrotnego), poniżej jednak chyba jeden z bardziej pozytywnie nastawiających kawałków"Shine Shoes".Miłego słuchania.